Over terugkijken, voorpret en futsal

Met een zucht, een steun en een cijfer rond de 7 is vanavond dan eindelijk mijn eerste blok van dit studiejaar afgesloten. Het werd tijd, want voor m'n gevoel heeft blok 1 lang genoeg geduurd. Terugkijkend op zo'n blok wil je altijd dat je (nog) beter je best had gedaan, (nog) meer tijd had besteed aan bepaalde dingen en je tijd (nog) beter had ingedeeld. Dat is het gemene van retrospectie, dus sta ik er maar niet al te lang bij stil.

Ik heb nu welgeteld één avond en een halve dag de tijd om 'voor te genieten' voor de Grote Reis naar Boedapest. Die trip gaat morgen aanvangen en eindigt een week later alweer. Het gaat leuk worden, want bijna al mijn vriendjes en vriendinnetjes gaan mee, Boedapest is een prachtige stad, niets moet en alles mag en op vakantie gaan is gewoon heel erg leuk. Enig minpunt is dat ik m'n liefje moet missen. *Snik* Gelukkig dus maar dat het allemaal niet langer dan een week duurt, want ik weet nu al dat ik anders heel onrustig, chagrijnig en vervelend ga worden. :-P Anyway, ik heb er zin in!

Nog een kort, leuk nieuwtje: de Argus is af! Hulde voor vooral Ditte en David! Gij zijt kanjers!

En terwijl Queen haar Bohemian Rapsody voordraagt, dien ik mijn tas voor vanavond in te pakken. Om half 11 zal de zaalvoetbaltopper tussen de RealHardPimps (don't blame me for that name...) en Noviomagum aanvangen. In de gelederen van de RealHardPimps onder anderen Stef 'Papa Bouba Dioup' en natuurlijk ondergetekende. Elk op zich geen al te opvallende speler, maar in combinatie een niet te versmaden aanvalsduo. Tremble and dispair, for we are power! (En wellicht dat David weet waar deze verbasterde quote vandaan komt.)