Onderwerploosch

Miljaar! Het is alweer meer dan twee weken geleden sinds ik voor het laatst geblogd (vgl. 't fokschaap) heb. Nog net geen schande, maar toch een fikse tik op de vingers. De reden was, naast de drukte rondom het schrijven van een essay voor Cultuurgeschiedenis, dat ik om eerlijk te zijn niet zo heel veel boeiends te vertellen had. Nu nog steeds niet, overigens. Toch vond ik het tijd om weer eens te bloggen. Bovendien dien ik mijn trouwe schare lezers zo nu en dan van nieuw leesvoer te voorzien. Bij dezen dus.

Ik heb zojuist speciaal voor Ditte een LiveJournal-account aangemaakt. De geïnteresseerden kunnen hier even een kijkje nemen. Zoals ik daar al heb gezegd is m'n LJ-account er vooral om Ditte's LJ te lezen (mits ze me 'accepteert'), maar wie weet wat voor moois er nog uit zal groeien. Voorlopig blijft dit echter mijn eigen Internetplekje. Nu ik eraan denk; ook mijn blogspot werd ooit in het leven geroepen om andere blogs met naam te kunnen beantwoorden...

Genietend van m'n derde Herfstbok van vanavond bedenk ik me nu wat ik verder nog zou kunnen bloggen. Ik zou kunnen zeggen hoezeer de herfst en vooral haar bijprodukten me plezieren; herfstthee, herfstbok, herfstvla. Ik had pas zelfs een echt herfstgevoel! Ik liep namelijk na Sanne's Propedeuse-uitreiking door een straat vol afgevallen bladeren - niet zomaar een paar, maar echt veel - en ik voelde me weer helemaal een klein kind dat door die bladeren heenrende. Verder zou ik kunnen zeggen dat we vandaag een Grote Schoonmaak hebben gehouden waaraan acht van mijn negen huisgenoten meededen. Ongekend. Ik zou kunnen zeggen dat we daarna heerlijke pizza's hebben besteld en dat we daarna met z'n zevenen naar de film "Shark Tale" geweest zijn. Ik zou ook nog kunnen zeggen dat het vandaag dus al met al een zeer gezellige en fijne dag is geweest en dat dit soort dagen van mij best vaker mogen plaatsvinden. Feit is echter dat ik supermoe ben en niets liever doe dan m'n Herfstbok opdrinken en m'n bed induiken. En dat doe ik dan dus ook maar.

Morgen lay-outen en met Ditte warme chocolademelk met slagroom drinken. I'm looking forward to that! :-)

Sporen in de Tijd

Het raadsel van te zijn, in tijd,
ontbloot zijn koel gelaat,
als 't jaar ongrijpbaar overgaat
in nieuwe stroom vergank'lijkheid

En in die schier ontastb're tel
ligt eeuwigheid besloten
met eindigheid doorschoten
gevangen in een mand van vel

't Besef een lijf in tijd te zijn
ontleent aan zinnen haar bestaan,
aan 't soepel, glijdend overgaan
van gevoel in scherp venijn.

Het raadsel van te zijn, in tijd,
ligt weggeborgen in mijn brein:
de dag, de nacht van wezenlijk zijn,
in nieuwe stromen eeuwigheid.

W.J. Maryson

Een Onmagisch Weekend

Na een Reeuwijks weekend ben ik vanmorgen weer aangekomen in het prachtige middelpunt van Nederland dat het Utrechtse heet. De zon schijnt en het is heerlijk koud buiten. Echt van dat 'rode wangen weer' waarin het warm aangekleed heerlijk wandelen is. Hopelijk is het komend weekend net zo lekker, wanneer ik in het Gelderse vertoef.

Goed, om terug te komen op de titel van deze blog: het was een onmagisch weekend. Had ik vorige week nog geconcludeerd dat een computerloos weekend in Reeuwijk uitermate geschikt is voor de studie, afgelopen weekend gooide een zekere W.J. Maryson (ook bekend als: mijn favoriete schrijver) kleurloos roet in het spreekwoordelijke eten. Toen ik vrijdag namelijk richting Thuis ging, liep ik op Utrecht C.S. even de Bruna in, alwaar ik tot mijn grote verbazing en blijdschap het langverwachte, laatste deel van de "Onmagiër"-trilogie tegen het lijf liep.

Nog voor ik het goed en wel besefte had ik het gepakt, afgerekend en liep ik al lezend naar perron 5. Het verloop van de rest van mijn weekend lijkt me duidelijk. Naast korte onderbrekingen als slapen, eten, werken en tennissen, bestond dat weekend namelijk uit één ding: lezen. Om 11 uur gisterochtend legde ik het boek dan ook moe maar voldaan uitgelezen naast me neer. 450 pagina's weggetikt in 10 uur; ging het met studieboeken maar zo snel, dan kon ik vijf vakken per blok volgen. Van studeren is dit weekend echter weinig gekomen, want veel meer dan één hoofdstuk uit "Guns, Germs & Steel" heb ik niet gelezen. Dat moet vandaag en morgen dus maar gebeuren.

Verder heb ik met m'n zusje (die ik hierbij 'verplicht' ook een blogspot te beginnen) de film "White Chicks" gekeken. Hoewel qua verhaal natuurlijk niet al te sterk, zaten er in deze film toch een aantal dusdanig hilarische momenten dat ik moeite had om bij te komen van het lachen. Kortom: ondanks de 4.1 die "White Chicks" op IMDB krijgt, toch een leuke film.

Ik hoorde op het nieuws dat de Engelsman Bigsley is onthoofd. Het filmpje is uiteraard alweer op internet te vinden, maar ik ga het niet kijken, noch opzoeken. Als ik aan het vorige en enige onthoofdingsfilmpje dat ik keek denk, word ik weer misselijk en krijg ik het koud van binnen. En dan had ik het geluid nog niet eens aan staan. :-/ Het is te ziek voor woorden en als die onthoofdende onmensen - want dat zijn het - denken dat ze er ook maar iets mee oplossen dan hebben ze het mis! Stelletje gestoorden.

Genieten

I looked out this morning and the sun was gone; Turned on some music to start my day; I lost myself in a familiar song; I closed my eyes and I slipped away...

Mmm, wat hou ik van dit soort dagen. Lekker alleen op m'n kamer, niemand om me heen. Het is precies koud genoeg om van mezelf de verwarming aan te mogen doen en een pak speculaasjes leeg te eten. De waterkoker kent geen moment rust, want de herfst- en nu ook winterthee (daar hadden we in Reeuwijk nog een aantal zakjes van liggen!) gaat met liters naar binnen. Ondertussen verdiep je je in het reilen en zeilen van het Perzische Rijk en als je je ogen dicht doet sta je naast Cyrus de Grote en knik je instemmend bij het beëindigen van de Babylonische Ballingschap van de Joden. Op de achtergrond klinken de zoete tonen van Toto, Fleetwood Mac. en Maryson en je weet dat niets moet en alles mag. Voor even dan, want tentamens en werkstukken kijken al voorzichtig om het hoekje om je voor te bereiden op de dag van hun aantreden. Rustig. Alles op z'n tijd. Weekenden zonder computer zijn de studeergoddelijkheid zelve. Maar ook liggend op de bank in m'n kamer leest "Guns, Germs & Steel" heerlijk weg. Overdag lekker alleen zijn, 's avonds met Sanne en / of vrienden wat drinken, dansen, praten en meer zulks leuks doen. Mmm, wat een leven. Het is genieten hier in Utrecht.

It's more than a feeling when I hear that old song they used to play; I begin dreaming...

Cyrus II de Grote

Ow, Ditte, om je deprimerende queeste te beëindigen: herfstthee is gewoon bij de AH te koop. ;-)