'Was it I who spoke? Was I not also a listener?'

Zowaar! De tweede Argusvergadering onder mijn Voorzitterschap verliep zowaar enigszins geordend ende rustig. Ik leer het nog wel eens. Verder heb ik goede hoop dat alle artikelen voor (of op) de deadline binnen zullen zijn. Dat is prettig, want dan kunnen we meteen beginnen met redigeren. We hebben helaas maar weinig tijd om de nieuwe Argus uit te brengen, maar met een strak schema moet het lukken.

Vanmiddag met zo'n beetje de gehele harde kern van de Argus (in alfabetische volgorde: Christie, Ditte, Jeroen en Vera) bij Hofman gepokerd. Even later voegde ook David zich bij ons. Mijn pokergodfatherzonnebril was zo intimiderend dat ik 'm slechts een half potje heb opgezet. Mijn opponenten waren vervolgens dusdanig onder de indruk (wat zich uitte in enig zenuwachtig gelach) dat ik het welhaescht zielig begon te vinden en 'm aldus maar weer af heb gezet. Het resultaat was echter al duidelijk en een klinkklare overwinning zou mijn deel geweest zijn, ware het niet dat de serieuze pokerstrijd uitmondde in een kaartuitkiespartij van jewelste (deze werd uiteraard ook door de Pokergodfather gewonnen; met een Royal Straight Flush maar liefst!).

Momenteel word ik zo'n beetje platgebeld. (Ja, overdrijven is ook een vak, Erik.) Ik heb inmiddels drie hospiteerafspraken. Twee voor de woensdagavond aan de Van Lieflandlaan 114 (21.15 u.) en 86 (21.45 u.) en eentje op donderdagavond aan de Willem Schuylenburglaan 69 (21.10 u.). De huizen aan de Van Lieflandlaan hebben volgens mij elk tien kamers, terwijl die aan de Willem Schuylenburglaan er vier heeft. Ik zit nog een beetje te dubben over wat me fijner lijkt. Veel huisgenoten, omdat er dan altijd wel iemand bij zit waarmee je goed op kunt schieten, of weinig huisgenoten, omdat me dat wat persoonlijker lijkt. Waarschijnlijk zal ik het aan den lijve moeten ondervinden, alvorens ik daadwerkelijk weet wat ik het fijnst vind. Ik heb er in ieder geval zin in! Eindelijk een kamer in Utreg me stadsie. :-) Ik zit alleen nog een te denken over de kleuren waarin ik m'n kamer wil gaan verven (suggesties zijn van harte welkom). "Paint It Black" zeggen de Rolling Stones, maar daar ben ik geen voorstander van, hoe Puyck dat liedje ook mag zijn.

Ow, en die Goddeleycke titel die boven deze Blog staat is afkomstig uit het nog Goddeleyckere boekje "The Prophet" (1923) van Kahlil Gibran. Zeer zeker een aanrader, vol levenswijsheden. Na "Il Principe" van Niccolò Machiavelli mijn favoriete boek. Geen boek om in een keer doorheen te gaan, maar echt eentje om af en toe een hoofdstuk van te lezen. Ik heb zelf de Nederlandse versie ("De Profeet"), maar de Engelse is hier te lezen.

Ik geloof dat ik nu alvast maar een begin moet gaan maken met het schrijven van mijn laatste (*Schnick ende Schnotter*) "Eerstejaarsleven". Met twee hospiteerafspraken even voor het verstrijken van de deadline zie ik dat woensdagavond namelijk niet meer gebeuren...