Trojaensche Overpeynzingen

Aangezien het met het lezen en schrijven van mijn VMT2-essay momenteel toch niet echt wil vlotten, kan ik maar beter iets 'nuttigs' gaan doen. Bloggen dusch.

Afgelopen donderdag ben ik met maat, mede-Argonaut, studie- en geboortestadgenoot Jeroen (http://pluizig.blogspot.com/), Hij Die Het Woord Pluizig Niet Schuwt, naar de film "Troy" geweest. Nu zou ik als rechtgeaard geschiedenisstudent met Oudheid als toekomstige specialisatie die film natuurlijk regelrecht op de brandstapel moeten gooien en daar laten affikken. Toch heeft iets in "Troy" me echter een dusdanig goed gevoel gegeven dat ik het ondanks alle mankementen een hele leuke film vond. Toen ik deze mening na de film aan Jeroen en later tijdens de Argusvergadering verkondigde, werd ik welhaescht (*kwijl*) verketterd. Reden genoeg dus om deze (ook voor mijzelf) onbegrijpelijke mening eens te overdenken ende bespiegelen. Mensen die de film nog niet hebben gezien en dit wel graag willen gaan doen, kunnen het volgende stuk wellicht beter niet lezen.

Allereerst de vergelijking tussen Het Boek (die Bijbel van Homerus) en de film. Er klopt meer niet dan wel. Laat ik eens het een en ander opsommen:
* De Trojaanse Oorlog, die in 'werkelijkheid' zeker tien jaar duurde, heeft in de film slechts een tijdbestek van hooguit enkele weken.
* De heldhaftige ende moedige Ajax krijgt in de film geen eervolle zelfmoord, maar wordt respectloos door Hektor neergemaaid! (Grrr...) Zelfs nog voordat Achilles sterft. Van een twist tussen hem en Odysseus om de wapenrusting van Achilles was dan ook geen sprake.
* Achilles besluit zijn dood uit te stellen en gaat mee in het houten paard (!).
* Agamemnon wordt niet in de badkuip van zijn eigen paleisje in Mycene door vrouwlief Klytaimnestra vermoord, maar door de slavin Briseïs. Nota bene in Troje!
* Paris, de lafhartige zwakkeling, blijft leven! Niks geen Philoktetes. Niks geen pijlen van Herakles. Hij blijft leven en vlucht met Briseïs. Wellicht dat hij daarna nog neergejast wordt, maar dat krijgen we in de film niet meer te zien. Helaesch.
Kortom: van het verhaal van Homerus is niet veel intact gelaten. Natuurlijk snap ik dat niet alles uit de Ilias verfilmd kan worden. In dat geval zou er namelijk een formidabel driedelig epos à la "The Lord of the Rings" van gemaakt moeten worden en dat kan alleen Peter Jackson. Op zich is dat jammer, want ik had graag Laokoön en Chryseïs aanschouwd, ik had graag de twist tussen Achilles en Agamemnon wat meer aandacht zien krijgen, ik had graag het spel van de Goden willen bewonderen. Bovenstaande punten zijn echter essentiële momenten in de Ilias. Mijns inziens hadden die in de film nooit veranderd mogen worden. Daardoor heeft director Wolfgang Petersen het verhaal een slap aftreksel gemaakt van de Ilias, met een flinterdun plot. Vrij respectloos ten opzichte van Homerus, als je het mij vraagt.

Dan de acteurs, actrices, tekst, acteerprestaties en wat dies meer zij. Orlando Bloom speelt op voortreffelijke wijze Paris, maar dat komt ongetwijfeld door het feit dat Orlando Bloom zich vast zeer goed heeft kunnen inleven in het mieterige karakter van Paris. Wanneer de schoft echter Achilles neerhaalt met een pijl, zien we Legolas en niet Paris. Brad Pitt als de blonde 'god' Achilles is wellicht een opmerkelijke keuze, maar zeker geen verkeerde. Jammer alleen dat hij van het script tien keer - zoniet meer - moet zeggen dat het hem 'alleen maar om eer gaat' en dat zijn naam 'herinnerd zal moeten blijven'. Dat weten we na één à twee keer ook wel. Sean Bean doet het als Odysseus prima. Jammer dat de rol van deze listige Griek in de film zo gebagatelliseerd is. Brian Cox maakt een persiflage van de Homerische Agamemnon. *Zo* machtswellustig was hij nou ook weer niet... Diane Kruger speelt eerder het domme blondje dat ze zelf is, dan de Schone Helena. Eric Bana zet een redelijke Hektor neer, maar vervalt nogal eens in 'overacting'. Rose Byrne, die Briseïs speelt, was voor mij de grote verrassing. Haar zie ik graag nog eens in een aantrekkelijke film.

Tot slot de actie. De grote veldslagen vallen enigszins tegen, vanwege het chaotische camerawerk dat hiervoor gebruikt is. Als we alleen al naar "The Two Towers" kijken, dan zien we dat dat stukken beter kan. De één-op-één gevechten worden echter prima weergegeven. Vooral het gevecht tussen Achilles en Hektor is heroïsch. Wanneer de Griekse troepen echter Troje binnenstormen, heerst er wederom wanorde ende chaos. Wel positief is wat mij betreft de Oudheid-sfeer die het geheel uitademt.

Samenvattend kan dus gezegd worden dat "Troy" zowel qua verhaal als wat betreft zooi eromheen in mijn ogen niet louter lof weet te oogsten. De film rammelt aan alle kanten en dan heb ik het nog niet eens over het hoge Hollywood-gehalte gehad. Waarom vond ik 'm dan in hemelsnaam zo leuk? Zou het dan echt de übermove van Achilles zijn...?