zaterdag, juni 05, 2004

Welck een nette Ordelyckheydt.

Zien jullie het? Al mijn blogs zijn sinds vandaag prachtig uitgelijnd. Ook weet ik nu hoe ik de lettertypes, -kleuren en -groottes kan veranderen. Leuk hè? :-) Natuurlijk vragen jullie je nu allemaal (op één uitzondering na) af hoe ik dit ineens allemaal kan. Dat zal ik vertellen. Deze kwadratische vermenigvuldiging van mijn HTML-kennis heb ik te danken aan Ditte. Zij geeft tegenwoordig namelijk een snelcursus HTML. Bent u geïnteresseerd in het volgen van zo'n cursus, mail haar dan!

Verder heb ik vandaag de ultieme droom van de mannelijke, vrijgezelle postbode meegemaakt. Omdat ik hier zelf niet toe behoor (en dan heb ik het over het vrijgezelle gedeelte), had ik er weinig aan, maar zij die wel in deze categorie vallen zullen bij het lezen hiervan jaloers in hun handjes knijpen. Ik zal het relaas zonder aandikkingen (also: droog ende sec den onverbloemde waarheid) uit de doeken doen. Toen ik vanmorgen rond kwart over elf bij een niet nader te noemen adres aanbelde om een aangetekende brief te bezorgen, kreeg ik in eerst instantie geen gehoor. Volhardend als ik ben, drukte ik nogmaals de deurbel in, ondertussen een begin makend met het schrijven van een zogenaamd ophaalbericht. Edoch! Enkele seconden later ging de deur alsnog open. Voor mij stond een meisje van een jaar of 20 / 21, slechts gekleed in een ietwat kleine handdoek! Op de achtergrond hoorde ik de douche nog aanstaan. Nadat ik haar de aangetekende brief had laten zien, vertelde ze me dat haar vader momenteel in Amerika is en dat hij pas over enkele weken weer thuis zou komen. 'Ga dan maar weer snel terug naar de douche,' zei ik, 'dan zal ik wel een briefje schrijven dat hij de brief over drie weken op het postkantoor kan komen afhalen.'
Helaas voor alle vrijgezelle, mannelijke postbodes van mijn 'werkgroep' (ja jullie, Johan, Janbas, Stefan, Jacob en Dennis) dat juist ik vandaag in 415 liep. Jullie hadden ongetwijfeld iets anders gezegd danwel voorgesteld en ik had jullie deze 'kans' - als dat het al was - van harte gegund. Persoonlijk had ik echter liever gezien dat het Sanne was en dat ze me dan ook nog mee naar binnen vroeg. ;-)

Tot zover. Nu de laatste paar bladzijden van dat gare Hobsbawm-boek lezen.

5 Comments:

Anonymous Anoniem said...

whahahahaha enerzijds ben ik natuurlijk blij dat je het zo beschaafd afhandelde (dat is goed voor mijn vertrouwen in De Man in het algemeen), maar anderzijds, wauw wat een buitenkans :D de meest foute opmerkingen waren mogelijk geweest, welk een zaligheid...

en het is niet snelcursus maar spoedcursus

05 juni, 2004 17:50  
Blogger pluizig said...

het boek van hosbawm is NIET GAAR!

zo. ik heb gezegd.

05 juni, 2004 22:35  
Blogger Stef said...

Erik,

Hoe wordt je postbode?

07 juni, 2004 23:14  
Blogger Unknown said...

Ik vertrouw het voor geen cent. Volgens mij droom je er wel stiekem van. Bah, dat valt me nou echt van je tegen!.
En als ik nou toch bezig ben, kan ik gelijk eens commenten op de postbeambten van tegenwoordig. Maar eerst even een vraag: hoeveel seconden zater er tussen de eerste en tweede keer bellen? Ik krijg namelijk altijd de indruk dat jullie postbodes vooral vroeg thuis willen zijn. Nu is daar in principe niets op tegen, tenzij mensen daar last van krijgen. Jullie klanten dus. Jaja. In mijn beleving belt de gemiddelde postbode 1 keer aan. Hooguit 2 keer, maar dat is dan ook echt het matje (anders krijgen ze misschien zere vingers ofzo, ik weet het niet) en dan komt het: tas open, briefje uit de tas, pen pakken -doet het niet, tweede pen pakken- en dan schrijfschrijf, "u kunt uw pakketje tussen 13:00 en 17:00 uur afhalen", let op!: "BIJ HET HOOFDPOSTKANTOOR". En ziezo, weer een adresje gehad, in welgeteld 2 minuten. Terwijl er binnen misschien iemand vreselijk zijn best doet om naar de deur te vliegen, voordat er al zo'n briefje ligt. Ik pleit ervoor dat er in de regelementen van TPG-Post wordt opgenomen, dat als de deur niet direct opengaat, postbode in kwestie 5 minuten dient te wachten in het kader van de klantvriendelijkheid.

17 juni, 2004 13:23  
Blogger Erik said...

Die vijf minuten ben je sowieso al wel kwijt met 2x aanbellen, naar de buren toelopen, naar de andere buren toelopen, bij de overburen aanbellen en vervolgens dat klotebriefje schrijven en het pakketje de rest van je wijk meezeulen. Ik pleit voor pakketjes en dergelijke direct naar het postkantoor brengen en slechts een briefje door de deur doen zodat mensen het pakje kunnen ophalen wanneer *zij* daar tijd voor hebben. ;-)

17 juni, 2004 13:56  

Een reactie posten

<< Home